[Nowości]sobota, 20 października 2007
Do hipotermii dochodzi gdy wewnętrzna temperatura ciała obniża się o więcej niż 2° (tj. poniżej 36 ℃). O ile nie zostaną przedsięwzięte stosowne środki zaradcze, do hipotermii dochodzi u około 50-90% operowanych pacjentów, w tym również pacjentów poddawanym operacjom estetycznym.
więcej

Statystyka 2009
[Biblioteka]środa, 16 czerwca 2010
Pomimo recesji ogólna liczba zabiegów z zakresu chirurgii estetycznej spadła w  USA jedynie 2% w porównaniu z rokiem ubiegłym.
Według dorocznego raportu ASAPS (Amerykanskiego Towarzystwa Chirurgii Plastycznej i Estetycznej) liczba chirurgicznych i niechrurgicznych procedur z zakresu chirurgii estetycznej osiągnęła poziom niemal 10 milionów. Jak wynika ze statystyk prowadzonych nieprzerwanie od 1997 roku ogółem nastąpił 147% wzrost tego typu zabiegów od tamtej pory do chwili obecnej. Najczęściej wykonywaną operacją z zakresu chirurgii estetycznej było powiększenie piersi (przeszło 3 miliony operacji), a najczęstszym zabiegiem niechirurgicznym zastrzyki z BOTOXU (nieco ponad 2,5 miliona). Zdecydowaną większość procedur (91%) wykonano u kobiet, a tylko 9% u mężczyzn. Najczęściej operującą się grupą wiekową były kobiety w przedziale wiekowym 35-50 lat (45% wszystkich procedur).
Zdecydowana większość zabiegów estetycznych, bo 58%, wykonanna została w warunkach pozaszpitalnych (gabinety chirurgiczne i kliniki jednego dnia bez zaplecza szpitalnego). W roku ubiegłym Amerykanie wydali na operacje chirurgiczne przeszło 6 miliardów dolarów a na zabiegi niechirurgiczne z zakresu chirurgii estetycznej przeszlo 4,5 miliarda dolarów.
Rok 2009 w związku z recesją był jedynym do tej pory rokiem, w ktorym nastąpił spadek liczby wykonywanych procedur estetycznych. W latach ubiegłych odnotowywane były stałe kilku-kilkunastoprocentowe wzrosty.
2009© Linea Corporis
LECZENIE CELLULITIS

Pacjentki decydujące się na korekcję sylwetki ciała za pomocą operacji plastycznych bardzo często podczas konsultacji pytają co można zrobić by poprawić również wygląd skóry . Niestety, w chwili obecnej nie istnieje dobra metoda leczenia cellulitis.
Ponieważ ostatnio można zaobserwować w mediach cały szereg doniesień i reklam sugerujących możliwość trwałej poprawy wyglądu skóry dotkniętej wspomnianą przypadłością, poniżej zamieszczam podsumowanie na temat skuteczności obecnie stosowanych metod.
  • Liposuction: Mimo, że zastosowanie specjalnej techniki operacyjnej z użyciem odpowiednio ukształtowanych kaniul,, których zadaniem poza odessaniem komórek tłuszczowych jest również przerwanie łącznotkankowych przegród powodujących cellulitis, może w pewnym stopniu poprawić napięcie i wygląd skóry, liposuction nie jest uznawane za skuteczną metodę zwalczania cellulitis. Ponadto, ewentualna poprawa dotyczy oczywiście wyłącznie operowanych okolic.
  • Plastyka dolnych partii ciała (lower body lift): operacja ta jest ewolucją techniczną wcześniej wykonywanych zabiegów mających na celu poprawę kształtu brzucha, bioder pośladków i ud. Zabieg ten może u niektórych pacjentów przynieść znaczną poprawę wyglądu wymienionych okolic jednak wiąże się z rozległą blizną dookoła ciała przebiegającą mniej więcej tak jak linia bikini. Jest on w zasadzie zarezerwowany do skrajnych przypadków w których, istnieje znaczny, okrężny nadmiar skóry w poniżej pasa wymagający usunięcia. Ma to miejsce na przykład u pacjentów po bardzo znacznej utracie wagi w wyniku kuracji odchudzającej. Należy również zdawać sobie sprawę, że plastyka dolnych części ciała jest bardzo rozległą operacją wiążącą się z długim okresem rekonwalescencji. W zasadzie nie znajduje ona zastosowania dla leczenia cellulitis u przeciętnych pacjentów.
  • Endermologia: jest specjalną formą masażu mechanicznego stosowaną jako uzupełnienie liposuction lub jako oddzielna metoda leczenia cellulitis. Wymaga ona z reguły kilku lub kilkunastu zabiegów, których koszt może się w pewnym momencie zbliżyć do granicy kosztów operacji. Endermologia powoduje niejednokrotnie dużą, lecz przejściową poprawę wyglądu skóry dotkniętej cellulitis. Jej długotrwała skuteczność nie znalazła jednak potwierdzenia ani naukowo ani na podstawie praktycznych obserwacji. Zgodnie z wynikami opublikowanych w 2001 roku w Aesthetic Surgery Journal badań nie powinna być ona uważana za trwały i skuteczny sposób walki z cellulitis.
  • Mezoterapia: polega na wstrzykiwaniu po skórę zmienionych okolic niewielkich ilości preparatów homeopatycznych mających na celu poprawę krążenia krwi i chłonki. W chwili obecnej nie ma żadnych wiarygodnych badań potwierdzających jej lecznicze właściwości. Należy również wiedzieć, że również sama homeopatia jest kontrowersyjną i nie zaakceptowaną naukowo dziedziną.
  • Dodatki dietetyczne i ziołowe: niektórzy producenci parafarmaceutyków reklamują preparaty mające ich zdaniem wpływać na wewnętrzne przyczyny cellulitis takie jak słabe krążenie i niski metabolizm. Ponieważ parafarmaceutyki nie wymagają w przeciwieństwie do leków żadnych atestów medycznych brak jest jakichkolwiek badań na których można by oprzeć wiarę w ich skuteczność. Należy wziąć natomiast pod uwagę, że długotrwałe stosowanie różnych dodatków dietetycznych może się wiązać z niepożądanymi skutkami zdrowotnymi.
  • Kremy i balsamy antycellulitowe: w mediach pełno jest reklam cudownych maści i kremów mających zdolność leczenia dosłownie wszystkiego łącznie z plagami egipskimi. Preparaty te zawierają cały szereg czynnych substancji takich jak: kofeina, garbniki zielonej herbaty, wyciągi ziołowe, retinol, aminofilina oraz antyoksydanty i wiele innych. Jakkolwiek nie jestem oczywiście przeciwnikiem przemysłu kosmetycznego i jakkolwiek wiele z kemów dobrych marek może przejściowo poprawić wygląd skóry i jej jędrność to jednak nie ma żadnych dowodów na ich długotrwałą efektywność w leczeniu cellulitis.

WNIOSEK: Mimo istnienia wielu terapii przynoszących czasową poprawę, nie ma w chwili obecnej skutecznej i trwałej metody leczenia cellulitis. Kierując się wyborem jednej z nich należy wziąć pod uwagę przede wszystkim zasoby finansowe, jakimi się dysponuje oraz wyzbyć się nierealnych oczekiwań. W przeciwnym razie jednym realnie uzyskanym wynikiem może być rozczarowanie.